Nowe gazy

Argon

Argon ma takie same właściwości jak azot. Jest chemicznie obojętny, bezwonny, nie ma smaku, jest cięższy niż azot i nie ma większego niż on wpływu na mikroorganizmy. Uważa się, że hamuje czynność enzymów, rozwój drobnoustrojów i reakcje chemiczne powodujące psucie (CCFRA R&D Raport 125). Dlatego też można go używać w atmosferze kontrolowanej, zastępując azot w wielu przypadkach. Jego rozpuszczalność (dwa razy większa niż azotu) i niektóre cechy molekularne stanowią o jego przydatności do przechowywania warzyw. W pewnych warunkach spowalnia reakcje metaboliczne i ogranicza oddychanie.

Brak jednak nadal rozstrzygających dowodów na to, że zastąpienie azotu częściowo lub w całości może być korzystne dla handlu za sprawą dłuższej trwałości i lepszej jakości produktów.

Prace prowadzone przez Air Products świadczą, że argon wykazuje pewne cechy przydatne w technologii MAP, jednak argumenty za zastąpieniem azotu są dość wątłe, szczególnie jeśli wziąć pod uwagę koszty gazu i instalacji.

Tlenek węgla

Tlenek węgla jest gazem toksycznym, bezbarwnym, bezwonnym i palnym. Jest trwały (nie rozpada się na węgiel i tlen) do temperatury 400°C.

Badania pokazały, że zastosowanie tlenku węgla (CO) w technologii MAP przy wysokim stężeniu CO₂ prowadzi do przedłużenia okresu przydatności i jednoczesnego zachowania jasnoczerwonego koloru mięsa. Spotyka się też opinie, że tlenek węgla ogranicza lub wręcz hamuje rozwój różnych bakterii patogennych i powodujących psucie. (Sorheim, Nissen, Aune i Nesbakken 2001)*.

Zastosowanie CO w MAP jest dozwolone w niektórych krajach, jednak gaz nie figuruje na europejskim wykazie dopuszczalnych substancji dodatkowych, dlatego stosowanie go jest zabronione w UE.

Ozon

Ozon jest nietrwałą formą tlenu, znaną z działania utleniającego i dezynfekcyjnego oraz zastosowania do konserwacji żywności. Może być bezpiecznie stosowany do stężenia 15% w powietrzu lub tlenie, a okres jego połowicznego rozkładu w czystej wodzie wynosi tylko 20 min. Jedną z jego głównych zalet jest to, że rozpada się na nieszkodliwy, wolny tlen. Ze względu na jego nietrwałość produkuje się go z czystego powietrza lub tlenu na miejscu, w pobliżu miejsca pobrania do produkcji.

Ozon jest najbardziej skuteczny w roztworze lub w gazach o wysokiej wilgotności. Wiele wcześniejszych badań nad dezynfekcją wody wykazało, że jest bardziej skuteczny niż chlor w zwalczaniu szerokiego spektrum drobnoustrojów wywołujących skażenie wody.

Zastosowanie ozonu w technologii MAP dla poprawy okresu przydatności i bezpieczeństwa żywności jest przedmiotem wielu badań, ale w praktyce oferta jest ograniczona ze względu na nieswoiste właściwości utleniające i nietrwałość. Oznacza to, że ozon ma negatywny wpływ tak samo na opakowanie, jak i na szkodliwe drobnoustroje, a jego działanie będzie trwać jedynie przez pierwszych parę minut od zapakowania. Po tym czasie ozon zaczyna reagować pozostawiając po sobie jedynie trochę wyższe stężenie tlenu. Nadmiar ozonu może spowodować zniszczenie lub przebarwienia, a także utlenienie powierzchni produktu powodując uwolnienie substancji odżywczych, co z kolei wywoła rozwój mikroflory, którą staramy się zwalczać.